Saligari

Ο όρκος του ΜΑΤατζή

Έχω ορκιστεί από καιρό προστάτης νόμου, όργανο εξαίσιο ταξικής ευημερίας. Πέφτει...

Θοδωρής Παπαγεωργίου, Δύο ποιήματα

Τέλειος Κύκλος  Θέλω να πάρω ένα μολύβι και να γράψω όπου...

Nέο φθινόπωρο

Νέο φθινόπωρο στην πόλη Στήλες σύννεφα στον ουρανό Οι μέρες μίκρυναν Στα...

Η θεραπευτική μελωδία στο “Τραγούδι του Ορφέα” της Μαρίνας Μάγκλαρη

της Ευαγγελίας Πάσσαρη Τη Μαρίνα Μάγκλαρη τη γνωρίσαμε στο Θέλω...

Στον κόκκινο βράχο

«Η πραγματικότητα μπορεί να καταστρέψει το όνειρο. Γιατί να...

17 Ν

Πρώτο στενό μετράω δέκα. Δε στρίβω. Δεύτερο πέντε καλύτερα το επιχειρώ αλλά ήταν απλά κρυμμένοι. Περνάω ανάμεσα Μπλε πράσινοι. Στη Στουρνάρη χάνω το μέτρημα. Κλούβες, μηχανάκια καπελάκηδες και ρόμποκοπ ριγέ ταινία. Φτάνω. Περνάει η βάρδια με ατέλειωτα ριφρές. Περνάει η πορεία από κάτω. Περνάει...

Μικρός απολογισμός ενός Αυγούστου*

Στον ν.σ. και το camping Chania για τη φιλοξενία Τα τζιτζίκια Η πελώρια μονστέρα πλάι στη φουντωτή φτέρη Οι θεσπέσιοι κώλοι Η πολιτική ορθότητα στην Τέχνη – γιατί ο ήρωας πενθώντας έναν παράφορο έρωτα χαμένο δεν πρέπει...

Σχετικά με τα ροδάκινα: μία συνέχεια

Αγαπητέ Θ., αγαπητέ Θήτα. Πάνε χρόνια που κυνηγώ το γύρισμα εκείνου του λαιμού, εκείνων των μαλλιών τον κυματισμό, μια γενικότερη στάση. Είχα ξεχάσει τα γυαλιά. Και, στο κάτω κάτω, έχετε κάπως αλλάξει. Άλλαξα σπίτι. Κάπου...

Τρεις πολύ σύντομες πράξεις

Σε φίλησα πριν μπεις στον ηλεκτρικό για να πας στους γονείς σου να περάσεις την καραντίνα. Γύρισα σπίτι και μύρισα στο πάπλωμα την κολόνια σου, ευχαριστημένος που μ’ αγαπάς. Σε μια βδομάδα...

Το τέλος του κόσμου

Χρόνια τώρα πάλευα να το εξομολογηθώ και τώρα που οι συνθήκες με αναγκάζουν δε βρίσκω κάποιο λόγο να προβώ στην εκπλήρωση αυτής της επιθυμίας. Το τέλος πλησιάζει κι εγώ πρέπει να έρθω...

Μικρή των προσδοκιών λουτρόπολη

Πηχτή, κολλώδης δυστυχία σαν πίσσα που έχει γίνει ένα με την άσφαλτο καιγόμενη κάτω από τον ήλιο της κεκαλυμμένης σου ευγένειας. Μια προσπάθεια κάλυψης αυλακώσεων του άτεγκτου παρελθόντος οδηγούμενη σε κακόμορφη, έστω κακόγουστη,...

Αίμα στα χέρια μου // Νίκος Κάππα

Αίμα στα χέρια μου Το αμάξι που πέθανε μέσα ο γάτος μου, μου δημιουργεί τώρα πια μια νοσηρή απέχθεια. Είναι λες και η μυρωδιά του θανάτου δεν έφυγε ποτέ από μέσα. Ακόμα και μετά από...

Κεφάλαιο (…)

Η Νοσταλγία είναι ιδιόμορφη ερωμένη (καλοπληρωμένη πόρνη) Μυρωδιές καλοκαιριού γεύσεις χειμώνα καθίσματα με φίλους πιστούς συντρόφους στο άκρο της γλώσσας «Θυμάσαι τότε;» τα γέλια γίνονται δάκρυα Η Νοσταλγία είναι ιδιόμορφη εταίρα (πουτάνα πολυτάλαντη) Πληρώνεις με τον χρόνο σου την αναπόληση του...