Φιλοξενία στο καβούκι

Κεφάλαιο 88

Κι η καρδιά μου έγινε σαν πάσσαλος να ανέβει πάνω του ο κισσός να φτάσει στον ήλιο υποθέτω. Το στήθος μου έγινε έδαφος νωπό,...

Εγκλωβισμένος σε μια άχρωμη πόλη

Του Μανώλη Βασιλάκη Κοιτάζοντας στοχαστικά την άδεια, λευκή λεωφόρο μου ’ρχεται πάλι ξάφνου μια σκέψη από παλιά   και εκεί που τα κατάφερα και πάλι να τη διώξω, να...

Θαύμα γρήγορης φρίκης

στον Π.Κ με μεταμέλεια Αναμένω την ώρα που ο Kρίνος από διάφανος θα βγάλει οστά ναι! με γένος και είδος «σωστά» όχι βάτραχος, όχι γυρίνος   Αναμένω την ώρα...

[Είναι κρυμμένες οι ανάσες]

Είναι κρυμμένες οι ανάσες και μουσκεύουν πίσω από μάσκες χειρουργείου μίας χρήσης φόρεσες γάντια, πλαστικά, μην ακουμπήσεις κι έφυγες –ξέφυγες– κι ακόμα να γυρίσεις. Είπες φοβήθηκες, μη τύχει κι αρρωστήσεις κι...

Μία άτυπη ωδή για τον Κισλόφσκι

της Ευθυμίας Γιώσα Υπάρχουν κάτι σεκάνς σαν δίχτυα – σ’ αρπάζουν και χαίρεσαι να σπαρταράς στην άκρη του κάδρου. Εκλιπαρείς να μείνεις για λίγο ακόμη...

Το σπίτι ανάμεσα στα δέντρα

Έχει κάτι το εύθραυστο αυτό το απόγευμα.  Μια αόρατη αυλαία στέκεται πάνω από τα κεφάλια μας.  Το δωμάτιο είναι πάλκο σκοτεινό.  Ένα αμυδρό φως έρχεται από έναν...

Δρομάδες στην Πλατεία Αγ. Θωμά

του Θανάση Γαλανάκη Σέ μιά λεπίδα πάνω ἡ ἀπόφαση χορεύει γιὰ τὸ ἂν εἶναι ἡ ἀναμονὴ γλυκιὰ ἢ ξυράφι, μὰ ὅταν ἡ ὥρα τοῦ τσιγάρου μου κοντεύει, οὔτε...

Lancelot du Lac

Τώρα που απέτυχες στην αποστολή σου τώρα που στέρεψε το πεπρωμένο σου επέστρεψες πάλι στους απαγορευμένους έρωτες, στις αψιμαχίες και τα εύκολα πάθη. Δεν μένει τίποτε, τίποτε άλλο...