Όλα ξεκίνησαν τη στιγμή που συνέλαβα την εικόνα με το κεράκι στην τούρτα⸱ όπου το κεράκι ήσουν εσύ – κεράκι, βλ. και κερασάκι⸱ διότι ήσουν ασφαλώς και κερασάκι, πολλώ δε μάλλον πάνω...
ο Ιρανός με την κοτσίδα του περνά μεσ’ απ’ τη τζαμαρία του τετάρτου
έφαγε και σήμερα βραστές πατάτες με βούτυρο
κρατά τα μάτια του ερμητικά κλειστά
κι εξαφανίζεται με μία πιρουέτα
...
βεβαίως υπήρξε, οπωσδήποτε συνέβη και έλαβε χώρα. είναι εκεί, υπάρχει, αλλά
δεν
έχει όνομα.
κι ήρθαν ψαράκια, ναι, και μια θάλασσα, και η ροζ άμμος, και τα ψαράκια ήταν κίτρινα και μπλε και άστραφταν· έπειτα...
Aνέβηκαν τα οξέα στα χέρια μου
το βάρος του οιδήματος
με κάνει και κυρτώνω
μπορώ βεβαίως, αν το επιθυμώ
να πλέκω ακόμα αυτιστικές χειραψίες
καθόσον μάλιστα γνωρίζω ελάχιστα
για το ποιος είμαι
ξέρω πως φέρω δύο χέρια
που τους αρέσει...
Να το κοιτάς το ηλιοβασίλεμα, Μαρία
έχει η Ελλάδα πλήθος νησιά
εκτός της Σαντορίνης
(η πιο μεγάλη ομορφιά είναι ματαιωμένη)
Να το κοιτάς το ηλιοβασίλεμα, Μαρία
όπως σε παγιδεύει η ομορφιά και
ρίχνεσαι σ’ αυτήν εκ νέου
με την...
Oι σκύλοι κοιτάζαν σαστισμένοι
οι γέροι σκούζανε προειδοποιητικά
κάτι κακό ερχότανε
σαν θεία τιμωρία
ή γυναικεία εκδίκηση
τα κορίτσια σιδερώναν κιόλας
τα μαύρα τους φουστάνια
κι οι άντρες γυάλιζαν
τα όπλα τους
καλύτερα να εκκένωνα το σώμα μου
απ’ την καρδιά του
όμως...
Θα ρθει μια μέρα
και για σένα
που θα πάρεις
εκείνο τ’ άγνωστο καράβι
το γυμνωμένο στήθος
σου προτάσσοντας
στην πλώρη
με τις γροθιές σου
θα χτυπήσεις
λόγια πρωτάκουστα
κραυγάζοντας
που μόνο...
Θα εκδικείται η φύση
η τέχνη κλαίουσα ιτιά θα στρέφει προς τις μάζες
ο χρόνος θα ερματίζει τη μεταξύ μας απόσταση
σκουλήκια θ ’αφανίσουν εκείνους που αγαπήσαμε
θα μας εκμηδενίζουν τα πουλιά...
