Φυσά
Η θάλασσα γέμισε σπασμένα τζάμια
Κυλούν αργά σαν παγετώνας
Τα δέντρα γέρνουν προς τη θάλασσα
Οι καλαμιές δείχνουν τη θάλασσα
με χίλια βέλη
Τα νησιά χάθηκαν
Τα πήρε ο αέρας
Τα σκέπασε η θάλασσα
Έγιναν αόρατα – μια ιδέα
Ο αέρας...
Στον Γ.Σ. (aka Β.Μ.)
I.
Βάζω κι εγώ τη ζωή μου σε τάξη –
παίρνω τα χάπια μου
ξεκίνησα ψυχανάλυση
τρώω υγιεινά
διόρθωσα τον ύπνο μου
βρήκα μια δουλειά της προκοπής.
Όλα καλά, λοιπόν.
Τι κι αν μου λείπεις;
Θα βρω να σ᾽...
Δεν θα επεκταθώ πολύ στα εφηβικά χρόνια του Αντώνη, γιατί –παρά τι πιστεύει η πλειονότητά μας– υπολείπονται σε ουσία. Σημασία για μένα έχει το παιδί που ποτέ δεν έβγαλε ο Αντώνης...
Σήμερα ήθελα να καπνίσω στο μπαλκόνι
και μου ’ρθε να ρίξω τον δεύτερο όροφο της διπλανής πολυκατοικίας
για να βλέπω πιο καθαρά την Πειραιώς.
Φανταζόμουν λίγη πυρίτιδα να φωλιάζει στα γείσα που συγκρατούσαν το άσχημο,...
Σμαραγδένια πέπλα καλύπτουν την ακτή
Κι οι νοσηροί νοτιάδες σταμάτησαν να πνέουν
Ο χρόνος κυλά με άτεγκτη ορμή
Καθώς η τύχη μας αφήνεται σ’ ηλεκτρισμένα χέρια.
*Λαχανοδράκων
Εδώ δεν έχω πια τη συντροφιά άλλων νεκρών.
Πάνε χρόνια που ξέθαψαν το άδειο μου μνήμα
και το πήραν για να στολίσουν την αγορά.
Το σώμα μου έγινε σκόνη,
μα ακόμα ενοικώ σε τούτη τη σαρκοφάγο
που...
i.
Καλοκαίρι
το όνομα μιας ακόμα βιομηχανίας
Μια ανία που λυγίζει
που ενδίδει
που καταλήγει στο ταμείο
Ένας κόσμος που χρειάζεται
Τι όμως;
ii.
αναζητώ μια λέξη
να περιγράφει
τον έρωτα της τρίτης ηλικίας
-
παπούδες με μύτες κόκκινες πρησμένες
να πιάνουν τον κώλο της γιαγιάς
να...
Εσύ, ρημάδα βασίλισσα της νύχτας
που εισβάλλεις μέσα μας
και δεν αφήνεις χώρο στ’ αστέρια ν’ αναπνεύσουν
κι έρχεσαι και χώνεσαι σε κάθε μας επιθυμία και τα φωτίζεις όλα
Το ‘χουν πει… κανείς δε σου ξεφεύγει...
