Saligari

Την πιο βαθιά ώρα της νύχτας

Τον Αύγουστο την πιο βαθιά ώρα της νύχτας μια λιτανεία σπάει...

οξύ κι’ αλόη

Δεν ξέρω πως είναι να μην έχεις βαθιά συναισθήματα....

Αθηνά Αραπάκη, Δύο ποιήματα

Success Story Η Ελλάδα είναι αναμφίβολα μια ιστορία επιτυχίας. Στα είκοσι έξι...

Μιχάλης Αντωνιάδης, Δύο ποιήματα

Πόλη, σε βλέπω Σ’ αυτήν την πόλη που δεν ξέρω...

Μπάμπουσκα

Ταξίδευαν τα μάτια και τα αυτιά μου Ο φλοιός του...

Κώλοι αρχοντικοί

Μια πέτρα που μάλλον κάποιος άφησε πριν μέρες ή αιώνες δεν βόλευε τον κώλο μου να κάτσει με έκανε να την πάρω και να την πετάξω με οργή στη θάλασσα. Στο μεγάλο της ταξίδι ―που μάλλον χρόνια είχε να κάνει― μου φώναξε πως τόσα...

Δεύτερο φεγγάρι

Παρίσι, 04.02.2023   Κι είπαν οι αστρονόμοι, βρήκαν ένα δεύτερο φεγγάρι. Κάπου έξω από το ηλιακό σύστημα, κάπου που δεν το κοιτάν οι ερωτευμένοι, οι θλιμμένοι και οι ταξιτζήδες της νυχτερινής βάρδιας. Σε μια μεριά...

Θεσσαλονίκη, 26.ΙΙ.2023

Στο ψεύτικο φεγγάρι — το μισό — που ανάβει κάθε νύχτα με φως ηλεκτρικό   δυο άνθρωποι ψαρεύουν — στο σκοτάδι — κρατώντας δυο καλάμια στο μαύρο το νερό   Πιστεύουν πως τα ψάρια — άκου! — τάχα θα ξεγελάσει  το ψεύτικο το φως   Πιο πίσω...

Μελοποιημένη Ποίηση

Όταν μελοποιηθεί ένα ποίημα μεταμορφώνεται σε τραγούδι; Ένα τραγούδι χωρίς μουσική μπορεί να θεωρείται ποίημα; Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον στιχουργό και τον ποιητή; Κι αν ναι, ποια είναι η φύση και τα...

Ζακυνθινό

Ζούμε σ’ ένα άοσμο και άνευρο παρόν Τυφλό για εμάς αλλά πρωτίστως και για εκείνο Τινάζουμε από πάνω μας τον όψιμο θυμό Δίχως να σκεφτόμαστε την επόμενη ημέρα Τι κι αν έρθει ο χειμώνας λίγο πιο...

Το πορτοκαλί χιόνι

Την πρώτη φορά που ερωτεύτηκα • ετών δεκαοκτώ • συνέβη να χιονίσει πολύ • και να κλειστούμε στα σπίτια μας • για μέρες • Ήταν η εποχή που χιόνιζε κάθε πέντε χρόνια...

Προσωπογραφία

Αιχμάλωτος της ομορφιάς· αιχμάλωτος του παρελθόντος.   Αιχμάλωτος του παρελθόντος· αιχμάλωτος της ομορφιάς.   Της ομορφιάς του παρελθόντος — του παρελθόντος της ομορφιάς   αιχμάλωτος αιχμάλωτος αιχμάλωτος   γ.π.

Ωδή στο Ροζικλαίρ (μια χριστουγεννιάτικη ιστορία)

          Στον Κώστα Δημολίτσα Ροζικλαίρ με ακούς; σου αφιερώνω μια ωδή !   Πατησίων 12 ξεκίνησε η b-movie, τα μάτια όλων κόλλησαν στην οθόνη, ενώ οσμή ρέγγας και θυμίαμα βερνικιού λιβάνιζαν την αίθουσα   Ροζικλαίρ, Ροζικλαίρ, πόσο όμορφο δείχνεις;   Ροζικλαίρ, Ροζικλαίρ, άραγε τι κρύβεις;   Οι τελευταίοι θεατές έφυγαν γυρνώντας...