Saligari

Μιχάλης Αντωνιάδης, Δύο ποιήματα

Πόλη, σε βλέπω Σ’ αυτήν την πόλη που δεν ξέρω...

Μπάμπουσκα

Ταξίδευαν τα μάτια και τα αυτιά μου Ο φλοιός του...

«Εδώ στεκόμασταν πολύ»

Στο ντοκιμαντέρ Πικροδάφνες (2021), η Πάολα Ρεβενιώτη ξαναβρίσκεται με...

Γιώργος Ματαλλιωτάκης: Έξι ποιήματα

ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ Οι λύκοι μπήκαν στο σπίτι. Ήχοι από σπασμένα πιάτα στην...

Ποίημα κολλημένο στην πόρτα του ηλεκτρικού

«Ήξερες ότι... Όταν στηρίζεσαι στις θύρες προκαλούνται βλάβες.   Όταν προκαλούνται βλάβες ο συρμός...

Μελοποιημένη Ποίηση

Όταν μελοποιηθεί ένα ποίημα μεταμορφώνεται σε τραγούδι; Ένα τραγούδι χωρίς μουσική μπορεί να θεωρείται ποίημα; Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον στιχουργό και τον ποιητή; Κι αν ναι, ποια είναι η φύση και τα...

Ζακυνθινό

Ζούμε σ’ ένα άοσμο και άνευρο παρόν Τυφλό για εμάς αλλά πρωτίστως και για εκείνο Τινάζουμε από πάνω μας τον όψιμο θυμό Δίχως να σκεφτόμαστε την επόμενη ημέρα Τι κι αν έρθει ο χειμώνας λίγο πιο...

Το πορτοκαλί χιόνι

Την πρώτη φορά που ερωτεύτηκα • ετών δεκαοκτώ • συνέβη να χιονίσει πολύ • και να κλειστούμε στα σπίτια μας • για μέρες • Ήταν η εποχή που χιόνιζε κάθε πέντε χρόνια...

Προσωπογραφία

Αιχμάλωτος της ομορφιάς· αιχμάλωτος του παρελθόντος.   Αιχμάλωτος του παρελθόντος· αιχμάλωτος της ομορφιάς.   Της ομορφιάς του παρελθόντος — του παρελθόντος της ομορφιάς   αιχμάλωτος αιχμάλωτος αιχμάλωτος   γ.π.

Ωδή στο Ροζικλαίρ (μια χριστουγεννιάτικη ιστορία)

          Στον Κώστα Δημολίτσα Ροζικλαίρ με ακούς; σου αφιερώνω μια ωδή !   Πατησίων 12 ξεκίνησε η b-movie, τα μάτια όλων κόλλησαν στην οθόνη, ενώ οσμή ρέγγας και θυμίαμα βερνικιού λιβάνιζαν την αίθουσα   Ροζικλαίρ, Ροζικλαίρ, πόσο όμορφο δείχνεις;   Ροζικλαίρ, Ροζικλαίρ, άραγε τι κρύβεις;   Οι τελευταίοι θεατές έφυγαν γυρνώντας...

Καραντινάντσα

Πίσω από τα ρεκόρ κρουσμάτων, πίσω από την αύξηση των διασωληνωμένων και των θανάτων, πίσω από γραφήματα, ποσοστά και μέσους όρους, η εξάπλωση της πανδημίας του κορονοϊού κρύβει μια μομφή για την...

Δεν ήταν η βενζίνη, δεν ήταν τα λεφτά

Λίγη δικαιοσύνη για τους ανθρώπους που δεν γεννήθηκαν ακόμη... Οι ψυχές των νεκρών μας ζωντανεύουν στα σύγχρονα οδοφράγματα, στον ύπνο μας ακούμε τα ουρλιαχτά τους για δικαίωση! Έτσι και πάψει ο ήλιος ν’ ανατέλλει απ’ την ανατολή θα πάψουμε...

Γράμμα στη Γιακούτσκ

Πάντα σου άρεσε να είσαι κρυφός, να μην γράφεις, να μιλάς βαθιά μόνο στους λίγους που είχες ενδιαφέρον να σε βυθομετρήσουν. Τώρα τραπεζοϋπάλληλος στο Γιακούτσκ, με τη Μογγόλα γυναίκα σου και τα παιδιά της,...