Saligari

Μιχάλης Αντωνιάδης, Δύο ποιήματα

Πόλη, σε βλέπω Σ’ αυτήν την πόλη που δεν ξέρω...

Μπάμπουσκα

Ταξίδευαν τα μάτια και τα αυτιά μου Ο φλοιός του...

«Εδώ στεκόμασταν πολύ»

Στο ντοκιμαντέρ Πικροδάφνες (2021), η Πάολα Ρεβενιώτη ξαναβρίσκεται με...

Γιώργος Ματαλλιωτάκης: Έξι ποιήματα

ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ Οι λύκοι μπήκαν στο σπίτι. Ήχοι από σπασμένα πιάτα στην...

Ποίημα κολλημένο στην πόρτα του ηλεκτρικού

«Ήξερες ότι... Όταν στηρίζεσαι στις θύρες προκαλούνται βλάβες.   Όταν προκαλούνται βλάβες ο συρμός...

Εμένα δε μου φαίνεται στενάχωρο

    Έτρεξα και βρήκα τη βιτρίνα στη Χαριλάου Τρικούπη που είχε το μουσικό κουτί με τη νεράιδα, να τ’ αγοράσω. Πάει πέρασε ο καιρός που το είχαν προς πώληση, τουλάχιστον αφιέρωσα λίγα λεπτά...

Συνοδείες

  Μέσα σε ένα τεράστιο σώμα, εμφανίζεται η αγαπημένη μου γάτα με δυο νεκρά χέρια, απαλά, που έχουν για διάκοσμο πέντε αγαθές λεπίδες. Γέρνει στο έδαφος, σαν τον χώρο διασκορπισμένων μυρμηγκιών – θρυμματίζονται τακτικά από παρόρμηση. Τη χαϊδεύω στο πόδι, με...

3 χρόνια saligari.net

Ο Χριστός γεννήθηκε στο Ροζικλαίρ

Με πολλή χαρά το Σαλιγκάρι φιλοξενεί το Σάββατο 3 Δεκέμβρη την προβολή του ντοκιμαντέρ "Ο Χριστός γεννήθηκε στο Ροζικλαίρ" του Κώστα Δημολίτσα (2020). Λίγα λόγια για το ντοκιμαντέρ. ________________________________ Ένας φόρος τιμής στον λαϊκό κινηματογράφο...

Τονωτικό σαμπουάν

Εκείνο το δωμάτιο είχε ένα μικρό μπάνιο που κάθε πρωί, όταν το έβλεπε ο ήλιος, γέμιζε φως: ένα μεγάλο παράθυρο με γαλακτερό τζάμι σκόρπιζε μέσα το φως που πολλαπλασιαζόταν στα λευκά πλακάκια. Ήταν ένα φως ολοκάθαρο, αγνό, δοξαστικό, μια γιορτή – δεν σου έκανε...

Ο εκδοτόκαυλος

Είναι οι εκδοτόκαυλοι πολλοί σ’ αυτό τον χώρο. Σ’ εμέ ελκυστικότατοι, συνήθως-δυστυχώς. Του Καστανιώτη κάποτε γνώρισα ένα φιόρο και τους γραφιάδες μίσησα, άπαξ διά παντός.   Έβγαλε μια μετάφραση, ένα βοηθηματάκι μα 'θελε διηγήματα, σώνει καλά και ντες κι...

Βαλκάνια

Φτηνός καφές, λαθραία τσιγάρα, ρακί και ψιλή κουβέντα χαράματα. Στο γωνιακό καφέ της γειτονιάς οι εργάτες συναντιούνται με τα λεκιασμένα ρούχα της δουλειάς Συζητάνε για τη φτώχεια τους, που συνηθίσανε, πότε στα ελληνικά πότε στα αλβανικά, πάντα αθυρόστομα, φυσάνε τον καπνό με καημό Ο Ορέστης κραυγάζει, έπειτα σφυρίζει στη...

Αποχαιρετισμός

Το μελάνι τελείωσε την πρώτη του μήνα, καθώς έγραφε την πρώτη γραμμή· «κακό σημάδι», σκέφτηκε. Το στυλό ήταν μικρό, πλαστικό, από εκείνα που ρίχνουν μηχανικά οι πωλήτριες μέσα στη σακούλα με τα ψώνια, μαζί με αρωματικά μαντηλάκια. Ήταν μικρό...