Εκείνο το δωμάτιο
είχε ένα μικρό μπάνιο
που κάθε πρωί,
όταν το έβλεπε ο ήλιος,
γέμιζε φως:
ένα μεγάλο παράθυρο
με γαλακτερό τζάμι
σκόρπιζε μέσα το φως
που πολλαπλασιαζόταν
στα λευκά πλακάκια.
Ήταν ένα φως ολοκάθαρο,
αγνό, δοξαστικό, μια γιορτή
– δεν σου έκανε...
Είναι οι εκδοτόκαυλοι πολλοί σ’ αυτό τον χώρο.
Σ’ εμέ ελκυστικότατοι, συνήθως-δυστυχώς.
Του Καστανιώτη κάποτε γνώρισα ένα φιόρο
και τους γραφιάδες μίσησα, άπαξ διά παντός.
Έβγαλε μια μετάφραση, ένα βοηθηματάκι
μα 'θελε διηγήματα, σώνει καλά και ντες
κι...
Φτηνός καφές,
λαθραία τσιγάρα,
ρακί και ψιλή κουβέντα
χαράματα.
Στο γωνιακό καφέ της
γειτονιάς οι εργάτες συναντιούνται
με τα λεκιασμένα ρούχα
της δουλειάς
Συζητάνε για τη φτώχεια
τους, που συνηθίσανε,
πότε
στα ελληνικά
πότε
στα αλβανικά,
πάντα αθυρόστομα,
φυσάνε τον καπνό με καημό
Ο Ορέστης κραυγάζει, έπειτα
σφυρίζει στη...
Το μελάνι τελείωσε την πρώτη του μήνα,
καθώς έγραφε την πρώτη γραμμή·
«κακό σημάδι», σκέφτηκε.
Το στυλό ήταν μικρό, πλαστικό,
από εκείνα που ρίχνουν μηχανικά οι πωλήτριες
μέσα στη σακούλα με τα ψώνια,
μαζί με αρωματικά μαντηλάκια.
Ήταν μικρό...
Εκεί όπου φράχτες από δάφνινους θάμνους κρύβουν το κάρβουνο και τον οπτάνθρακα
Εκεί βρίσκεται, περιτριγυρισμένο από γρασίδι, το κρεματόριό μας·
Και κάθε μισή ώρα ένα σύννεφο καπνού
Δείχνει ό,τι αγαπήσαμε να διαλύεται στους ουρανούς—
Αγαπημένα χέρια,...
Στο απέραντο μπλε, εκεί όπου θρυμματίζεται ο ορίζοντας.
Στη γαλήνια ξεραΐλα, που υπνωτίζει τη σκέψη και ξεθάβει όνειρα εφηβικά.
Στις φευγαλέες ματιές, που σφύζουν επιθυμία. Δεν θα συναντηθούν ποτέ ξανά.
Στα σκονισμένα πόδια, που μας...
