Φέτος το καλοκαίρι ο ήλιος μου έχει κάψει το δέρμα και ακούω το αίμα μου να βράζει μέσα στις φλέβες μου.
Κλείνομαι στα ίδια μέρη από συνήθεια πια.
Δεν είμαι σίγουρη αν περνάω μόνο...
Καιγόταν κάτω από τον ήλιο. Θα έπαιρνε χρώμα, αλλά πολύ περισσότερο θα σκότωνε τον ιό. Ήθελε να το κάνει; Δεν ήταν σίγουρη. Καιγόταν, όμως δεν την ένοιαζε. Η φλόγα στην καρδιά της...
Μεσημέρι Αυγούστου, από τα τελευταία που όμως παραμένουν ανυπόφορα στην μεγαλούπολη. Η Α. στο μπαλκόνι του σπιτιού της επιδίδεται σε μία ύστατη προσπάθεια να ολοκληρώσει τη δουλειά που είχε βάλει σκοπό από...
Μεσημέρι. Ο ήλιος επιμένει να μένει ψηλά ακόμα. Καυτός. Αέρας λίγος, να μην τον συνηθίσεις. Δροσερά ποτά, σε μορφή γλάστρας πάνε και έρχονται. Θαλασσινές πιτσιλιές πέφτουν και στάζουν πάνω στα σώματα. Άμμος...
Θα μπορούσαμε να έχουμε
μία νύχτα με πανσέληνο
δίπλα στη θάλασσα
να μπλέκονται οι ανάσες μας
να κρατιόμαστε σφιχτά.
Θα μπορούσαμε να έχουμε
το ίδιο φεγγάρι
πορφυρό
να εμφανίζεται μισό
στον ορίζοντα.
Θα μπορούσαμε να έχουμε
κι άλλη μία νύχτα αφέγγαρη
να μετράμε
τις Περσείδες
που...
♦ Ένα ποίημα κλεισμένο σε ένα συρτάρι, ένα τραγούδι που δεν ακούστηκε ποτέ, ένας πίνακας φυλαγμένος σε μια σοφίτα. Αποτελούν έργα τέχνης; Πώς αντιλαμβάνεσαι τη σχέση δημιουργού και κοινού;Εξαιρετική ερώτηση! Τη σχέση...
Αυτό είναι για όλους εσάς, τους αφυδατωμένους απ’ το σαββατόβραδο που, τα χα μου, μισείτε τις Κυριακές. Τι καταλαβαίνετε, τι νιώθετε μεσ’ τη χαζή ραστώνη της Αθήνας; Τι μπορεί το ανόρεχτο μυαλό...