Το καλοκαίρι ο χρόνος παραλύει
Οι νόμοι της φυσικής ακυρώνονται
Δεν υπάρχουν μήνες
Έχουν όλοι ενωθεί σε έναν μεγάλο, σαρκοβόρο,
που τρώει λίγο λίγο τους προηγούμενους
και τους επόμενους
Οι εβδομάδες αριθμούνται στις πριν
και τις μετά τις διακοπές σου
Οι...
Ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας
Κάθε λίγο ξεσηκώνονται
παραλύουν τ’ αεροδρόμια της χώρας
Άφτερες ελπίδες παίρνουν ξανά το μετρό
δεν την περνούν τη Δουκίσσης
-τα φοβούνται οι ψυχές μας τα όρια-
Βλέπουν με συμπάθεια τις απεργίες
Αλλά ντρέπονται να παραδεχτούν
πως έχει...
Ενηλικίωση
Αυτό το φθινόπωρο μοιάζει ως τώρα με μεγάλη καταστροφή.
Δε θα μάθω ποτέ εάν την προκάλεσα μόνος
δε θα μάθω ποτέ αν θα μπορούσα να της ξεφύγω
ξέρω μονάχα πως ήρθε.
Πιθανόν να πρόκειται...
Τι με κοιτάς κι εσύ;
Κι εγώ το ίδιο αναρωτιέμαι, γιατί αυτή η κυρία στη φωτογραφία και πώς κατάφερε ο φωτογράφος να απαθανατίσει τη στιγμή; Ήταν στιγμή και βλέμματα τυχαία, ή τέτοια που...
Όταν ο θείος μου κόντευε τα 80 ξεκίνησε κάπου εκεί, στο μεταίχμιο του δειλινού, να βάζει τα κλάματα ενώ έβλεπε ειδήσεις, τηλεταινίες και τον Εκατομμυριούχο. Άνοιγε τη στρόφιγγα των ματιών και τρέχανε...
Όταν ο θείος μου κόντευε τα 80 ξεκίνησε, κάπου εκεί, στο μεταίχμιο του δειλινού, να βάζει τα κλάματα ενώ έβλεπε ειδήσεις, τηλεταινίες και τον «Εκατομμυριούχο». Άνοιγε τη στρόφιγγα των ματιών και τρέχανε...
Την πρώτη φορά έτρεξα για να προλάβω την ταινία· μετρούσα τα λεπτά μετρούσα τις
στάσεις (τα λεπτά περνούσαν πιο γρήγορα από τις στάσεις) μετρούσα και την προηγούμενη
απογοήτευση· κι όταν επιτέλους κατέβηκα λαχάνιασα από...
Άσκηση στο σκοτάδι Ι
Τώρα ξαναφοβάμαι το σκοτάδι
μια χαραμάδα άφησε τουλάχιστον
να προσέχω το περίγραμμά σου ενώ κοιμάσαι
ποιος ξέρει σε τι μεταμορφώνεσαι
όσο με ξεγελά μια ρυθμική αναπνοή
(η πρώτη εικόνα χαίρεται να ξεθωριάζει
κι ύστερα να...
