Τι με κοιτάς κι εσύ;
Κι εγώ το ίδιο αναρωτιέμαι, γιατί αυτή η κυρία στη φωτογραφία και πώς κατάφερε ο φωτογράφος να απαθανατίσει τη στιγμή; Ήταν στιγμή και βλέμματα τυχαία, ή τέτοια που...
Όταν ο θείος μου κόντευε τα 80 ξεκίνησε κάπου εκεί, στο μεταίχμιο του δειλινού, να βάζει τα κλάματα ενώ έβλεπε ειδήσεις, τηλεταινίες και τον Εκατομμυριούχο. Άνοιγε τη στρόφιγγα των ματιών και τρέχανε...
Όταν ο θείος μου κόντευε τα 80 ξεκίνησε, κάπου εκεί, στο μεταίχμιο του δειλινού, να βάζει τα κλάματα ενώ έβλεπε ειδήσεις, τηλεταινίες και τον «Εκατομμυριούχο». Άνοιγε τη στρόφιγγα των ματιών και τρέχανε...
Την πρώτη φορά έτρεξα για να προλάβω την ταινία· μετρούσα τα λεπτά μετρούσα τις
στάσεις (τα λεπτά περνούσαν πιο γρήγορα από τις στάσεις) μετρούσα και την προηγούμενη
απογοήτευση· κι όταν επιτέλους κατέβηκα λαχάνιασα από...
Άσκηση στο σκοτάδι Ι
Τώρα ξαναφοβάμαι το σκοτάδι
μια χαραμάδα άφησε τουλάχιστον
να προσέχω το περίγραμμά σου ενώ κοιμάσαι
ποιος ξέρει σε τι μεταμορφώνεσαι
όσο με ξεγελά μια ρυθμική αναπνοή
(η πρώτη εικόνα χαίρεται να ξεθωριάζει
κι ύστερα να...
Στη Ν.
Δεν ξέρω καν γιατί μας ήρθε το καλοκαίρι αυτό.
Κ. Καρυωτάκης
Αγκύλωση στις αρθρώσεις, μπήκα απόκοσμα στον κήπο σου.
Γιατί με υποδέχεσαι έτσι;
Με την πλάτη γυρισμένη και μια αλογοουρά που δέρνει την άπνοια.
Τι γράφει...
Συνταξιούχος δικηγόρος μετρίου αναστήματος,
ετών περίπου 75 —μπορεί και 80—,
κατεβαίνει κάθε πρωί στο κέντρο
παίρνοντας το τρένο στο σταθμό της Κηφισιάς.
Ξυρισμένος από τα χαράματα και χτενισμένος άψογα,
με μπλε σακάκι και γραβάτα περασμένης μόδας,
κάθεται πάντα...
Τα μάτια του κόσμου στη Ράφα στραμμένα,
παράλυτα στέκουν ενάντια στο κρίμα,
κοιτάζουν παιδιά ν’ απορούν ματωμένα.
Αρθρώνει η ιστορία του σκότους το ρήμα.
Παράλυτα στέκουν ενάντια στο κρίμα,
τα χέρια τους νίβουν της Δύσης τα κράτη.
Αρθρώνει...
