Saligari

Μάτια κλειστά Στερέωσα στα μάτια μου μια σκάλα να έχεις να κατέβεις στον λαιμό μου, χωρίς το φιδογύρισμα του δρόμου και τις γητειές του ονείρου κι όλα τ’ άλλα και πίστευα πως θα τα καταφέρω στον ύπνο να...

  Ένας γιος αποφασισμένος να στρώσει τη ζωή του. Δυο γονείς ξενιτεμένοι από τον πόθο της ζωής και του έρωτα. Μία κόρη αφημένη καταμεσίς της θαλάσσης και ο ήλιος αργεί να βγει στ’...

Το καλοκαίρι ο χρόνος παραλύει Οι νόμοι της φυσικής ακυρώνονται Δεν υπάρχουν μήνες Έχουν όλοι ενωθεί σε έναν μεγάλο, σαρκοβόρο, που τρώει λίγο λίγο τους προηγούμενους και τους επόμενους Οι εβδομάδες αριθμούνται στις πριν και τις μετά τις διακοπές σου Οι...

Ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας Κάθε λίγο ξεσηκώνονται παραλύουν τ’ αεροδρόμια της χώρας Άφτερες ελπίδες παίρνουν ξανά το μετρό δεν την περνούν τη Δουκίσσης -τα φοβούνται οι ψυχές μας τα όρια- Βλέπουν με συμπάθεια τις απεργίες Αλλά ντρέπονται να παραδεχτούν πως έχει...

Ενηλικίωση   Αυτό το φθινόπωρο μοιάζει ως τώρα με μεγάλη καταστροφή. Δε θα μάθω ποτέ εάν την προκάλεσα μόνος δε θα μάθω ποτέ αν θα μπορούσα να της ξεφύγω ξέρω μονάχα πως ήρθε. Πιθανόν να πρόκειται...

Τι με κοιτάς κι εσύ; Κι εγώ το ίδιο αναρωτιέμαι, γιατί αυτή η κυρία στη φωτογραφία και πώς κατάφερε ο φωτογράφος να απαθανατίσει τη στιγμή; Ήταν στιγμή και βλέμματα τυχαία, ή τέτοια που...

Όταν ο θείος μου κόντευε τα 80 ξεκίνησε κάπου εκεί, στο μεταίχμιο του δειλινού, να βάζει τα κλάματα ενώ έβλεπε ειδήσεις, τηλεταινίες και τον Εκατομμυριούχο. Άνοιγε τη στρόφιγγα των ματιών και τρέχανε...

Όταν ο θείος μου κόντευε τα 80 ξεκίνησε, κάπου εκεί, στο μεταίχμιο του δειλινού, να βάζει τα κλάματα ενώ έβλεπε ειδήσεις, τηλεταινίες και τον «Εκατομμυριούχο». Άνοιγε τη στρόφιγγα των ματιών και τρέχανε...