«Ήθελα να σου γράψω απόψε, γιατί σου είπα ψέματα. Δεν ήξερα αν θα μου λείψεις. Δεν ήξερα αν θα με αναζητήσεις. Και μου έλειψες και δεν με αναζήτησες. Κάθομαι στο παράθυρο και...
Πάντα είχα ένα ζήτημα με τα πρόσωπα εξουσίας. Σκέφτομαι πως είναι απλά ένας διαφορετικός τρόπος να αποκαλούμε τους γονείς. Σαν να λέμε πως εμείς είμαστε πολύ μικροί, όχι τόσο ικανοί, όχι τόσο...
Τα μαλλιά μου,
οι κοντές μου τρίχες στη δεξιά πλευρά που δημιουργούν
μια ανισορροπία στο λουκ μου,
είναι τα κατάλοιπα των εφηβικών μου πράξεων.
Τότε που στα 15 μου ξύρισα τη δεξιά πλευρά των μαλλιών...
Φυσά
Η θάλασσα γέμισε σπασμένα τζάμια
Κυλούν αργά σαν παγετώνας
Τα δέντρα γέρνουν προς τη θάλασσα
Οι καλαμιές δείχνουν τη θάλασσα
με χίλια βέλη
Τα νησιά χάθηκαν
Τα πήρε ο αέρας
Τα σκέπασε η θάλασσα
Έγιναν αόρατα – μια ιδέα
Ο αέρας...
Στον Γ.Σ. (aka Β.Μ.)
I.
Βάζω κι εγώ τη ζωή μου σε τάξη –
παίρνω τα χάπια μου
ξεκίνησα ψυχανάλυση
τρώω υγιεινά
διόρθωσα τον ύπνο μου
βρήκα μια δουλειά της προκοπής.
Όλα καλά, λοιπόν.
Τι κι αν μου λείπεις;
Θα βρω να σ᾽...
Δεν θα επεκταθώ πολύ στα εφηβικά χρόνια του Αντώνη, γιατί –παρά τι πιστεύει η πλειονότητά μας– υπολείπονται σε ουσία. Σημασία για μένα έχει το παιδί που ποτέ δεν έβγαλε ο Αντώνης...
Σήμερα ήθελα να καπνίσω στο μπαλκόνι
και μου ’ρθε να ρίξω τον δεύτερο όροφο της διπλανής πολυκατοικίας
για να βλέπω πιο καθαρά την Πειραιώς.
Φανταζόμουν λίγη πυρίτιδα να φωλιάζει στα γείσα που συγκρατούσαν το άσχημο,...
Σμαραγδένια πέπλα καλύπτουν την ακτή
Κι οι νοσηροί νοτιάδες σταμάτησαν να πνέουν
Ο χρόνος κυλά με άτεγκτη ορμή
Καθώς η τύχη μας αφήνεται σ’ ηλεκτρισμένα χέρια.
*Λαχανοδράκων
