Saligari

Μιχάλης Αντωνιάδης, Δύο ποιήματα

Πόλη, σε βλέπω Σ’ αυτήν την πόλη που δεν ξέρω...

Μπάμπουσκα

Ταξίδευαν τα μάτια και τα αυτιά μου Ο φλοιός του...

«Εδώ στεκόμασταν πολύ»

Στο ντοκιμαντέρ Πικροδάφνες (2021), η Πάολα Ρεβενιώτη ξαναβρίσκεται με...

Γιώργος Ματαλλιωτάκης: Έξι ποιήματα

ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ Οι λύκοι μπήκαν στο σπίτι. Ήχοι από σπασμένα πιάτα στην...

Ποίημα κολλημένο στην πόρτα του ηλεκτρικού

«Ήξερες ότι... Όταν στηρίζεσαι στις θύρες προκαλούνται βλάβες.   Όταν προκαλούνται βλάβες ο συρμός...

Η σακούλα και το μπεντένι

Εγώ κάθομαι στο χάος των εννιά τετραγωνικών μου και δεν λέω να πάρω απόφαση να συμμαζέψω μυαλό, δωμάτιο και πράγματα. Χωρίζω τα σκουπίδια μου σε ανακυκλώσιμα, οργανικά και γυάλινα. Κάθομαι στο ελάχιστο...

Τρία χαϊκού, ένα ποίημα

I Κλεφτοφάναρο ο ξάστερος αιθέρας βαθιά στη νύχτα.   II Φύσαγαν μπάτηδες πικρά αντίθετοι στην τρικυμία.   ΙΙΙ Αμφιλύκη σκορπίζοντας  το κιτρινόμαυρο σκοτάδι.   *Ανδρέας Κωσταγεωργός

Σκληρό χάδι

Τι θα έλεγες αντί να προσποιείσαι το κουτάβι, το αγοράκι ή τον ασθενή να σηκώσεις επιτέλους το βλέμμα σου και να δεις τι σε περιμένει; * Απλώνω τα πόδια μου για να τα υπηρετήσεις: πρέπει να δείξεις τη...

θερινή κατάθλα Γενάρη

καταπίνω αργά τη θλίψη ξυραφάκι της Ζιλέτ η ανάσα μου κι η σήψη μαγεμένο κάνουν σετ (μαστουρώνω με το νετ)   στις φρικώδεις απαρτίες τις ελπίδες μου τρυπώ φταίω εγώ που δε με πιάνει το απλό συρραπτικό (δεν μπορώ να συνδεθώ)   ροδοπέταλη ευτυχία βάλε...

Τα κορδόνια

«Να προσέχεις τα κορδόνια σου, να είναι πάντα ίσια», μου έλεγε ο πατέρας μου απ' όταν ήμουν πολύ μικρός.   Έτσι κάθε φορά που σκύβω για να δέσω τα κορδόνια μου, θυμάμαι τον πατέρα μου και αναλογίζομαι πόσο μου έχει στοιχίσει αυτή...

Ταμείο συναισθημάτων

Έντεκα ευρώ και εξήντα λεπτά αναφωνεί με τρόπο ευθύ  και σοβαρό η ταμίας· πιο πολύ ήχησε ως λανθάνων οίκτος.   Κι αίφνης σκέφτομαι  πως κάθε επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ  δεν είναι πια μικρό απόσπασμα ρουτίνας που σέρνεται μαζί  με τις φαιδρές...

Αφίδναι-Σφενδάλη-Αλίαρτος

Αφίδναι-Σφενδάλη-Αλίαρτος: Το τρένο έτρεχε σε βουνά και πεδιάδες άνοιγε δρόμους και έσβηνε ονόματα – Κιούρκα-Μαλακάσα-Κριμπάς. Η πρόοδος ανάσταινε αρχαίους δήμους της Αττικής  και πόλεις του Κοινού των Βοιωτών.    Η νέα Ελλάς των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών δεν άντεχε τέτοια...

Σημείωση

«Ήθελα να σου γράψω απόψε, γιατί σου είπα ψέματα. Δεν ήξερα αν θα μου λείψεις. Δεν ήξερα αν θα με αναζητήσεις. Και μου έλειψες και δεν με αναζήτησες. Κάθομαι στο παράθυρο και...