Saligari

Στον αέρα

Ο ήλιος παίρνει να δύει. Ο ουρανός χρωματίζεται με...

13 Αυγούστου

Διάβασα για κάτι Αύγουστους στην άδεια Αθήνα και θυμήθηκα...

Την πιο βαθιά ώρα της νύχτας

Τον Αύγουστο την πιο βαθιά ώρα της νύχτας μια λιτανεία σπάει...

οξύ κι’ αλόη

Δεν ξέρω πως είναι να μην έχεις βαθιά συναισθήματα....

Αθηνά Αραπάκη, Δύο ποιήματα

Success Story Η Ελλάδα είναι αναμφίβολα μια ιστορία επιτυχίας. Στα είκοσι έξι...

Στον αληθινό κόσμο επιβιώνουν τα συστήματα, όχι οι ωραίες ιστορίες

Ήξερες ότι η μεγαλύτερη συμβουλευτική στον κόσμο, εκείνη με τους ισχυρότερους πελάτες, τα πιο ακριβοπληρωμένα στελέχη (και πάει λέγοντας) έχει αντικαταστήσει τα ψυχομετρικά τεστ, τα προβλήματα μαθηματικών, λογικής και κατανόησης με ένα...

Η βροχή ήρθε τη νύχτα

Η βροχή ήρθε τη νύχτα· μπήκε στο σπίτι ραγίζοντας τους τοίχους, ύπουλα και σιγανά, πότισε τον ύπνο και εγκαινίασε τη μέρα, πριν ακόμα να χαράξει. Σιγανή και ανεξάντλητη, η βροχή έπεσε σαν αγιασμός στην άσφαλτο των δρόμων. Το λεωφορείο γλίστρησε πάνω της με...

Σαλιγκάρι #1: Παρουσίαση

Με πολλή χαρά σας προσκαλούμε στην παρουσίαση του πρώτου μας έντυπου τεύχους που κυκλοφόρησε πριν από ένα μήνα! ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΜΑΣ Έπειτα από εννιά χρόνια διαδικτυακής παρουσίας, εκδίδουμε έντυπο. Το παρόν...

Ν.Γ. Λυκομήτρος, Δύο ποιήματα

Διωκόμενη ηδονή   Αγχωμένα φιλιά στο πίσω κάθισμα. Πνιχτά αγκομαχητά πίσω από τα θολωμένα τζάμια και τρεμάμενα αγγίγματα που διατρέχουν όλο μας το σώμα. Ανοίγω την πόρτα. Βαδίζουμε γυμνοί, πιασμένοι χέρι-χέρι κάτω από τα μεταλλικά αστέρια της μητρόπολης, αδιαφορώντας για τα επικριτικά βλέμματα των περαστικών, των...

Δελφοί, 4.ΙΙ.2024

Τόσα μεγάλα πεύκα στολισμένα με μπάλες από κάμπιες, σε κάθε κλωνάρι, να πίνουν το ρητινώδες αίμα τους.   Τόσα μικρά γράμματα, να λιώνουν πάνω στις μαύρες πέτρες, λες από τον ίδιο εκείνο πυρετό που σκότωσε τον Μύλλερο.   Τόση πολλή ανοησία της ανθρωπότητας...

Η σακούλα και το μπεντένι

Εγώ κάθομαι στο χάος των εννιά τετραγωνικών μου και δεν λέω να πάρω απόφαση να συμμαζέψω μυαλό, δωμάτιο και πράγματα. Χωρίζω τα σκουπίδια μου σε ανακυκλώσιμα, οργανικά και γυάλινα. Κάθομαι στο ελάχιστο...

Τρία χαϊκού, ένα ποίημα

I Κλεφτοφάναρο ο ξάστερος αιθέρας βαθιά στη νύχτα.   II Φύσαγαν μπάτηδες πικρά αντίθετοι στην τρικυμία.   ΙΙΙ Αμφιλύκη σκορπίζοντας  το κιτρινόμαυρο σκοτάδι.   *Ανδρέας Κωσταγεωργός

Σκληρό χάδι

Τι θα έλεγες αντί να προσποιείσαι το κουτάβι, το αγοράκι ή τον ασθενή να σηκώσεις επιτέλους το βλέμμα σου και να δεις τι σε περιμένει; * Απλώνω τα πόδια μου για να τα υπηρετήσεις: πρέπει να δείξεις τη...