Πεζά

Θέλοντας κενοί

Τα κείμενα είναι σαν τα σώματα. Παίρνουν, με τον καιρό, τη στάση που συνήθως έχεις. Πάσχουν κι αυτά ενίοτε· σκολίωση, λόρδωση ή καμπούρα. Αν...

Σημείο στίξης

Η μεγάλη εικόνα της ζωής μας συνοψίστηκε ξανά στη μελαγχολία της Κυριακής. Κόλλαγε η γλώσσα σου όταν πρόφερες τ’ αμύγδαλα, «μα δεν έφαγα αμύγδαλα» έγραφες...

Συρτάρι – κλειδαρότρυπα

Κάποτε μια φίλη μού ’χε πει πως γράφω ό,τι θέλω γιατί δεν έχω τίποτα να κρύψω, ή τέλος πάντων, δε με πολυνοιάζει αν θα...

Τα χαλιά

Ο θερμοσίφωνας χρειάζεται εικοσιπέντε με τριάντα λεπτά για να ζεστάνει το νερό. Έπρεπε κάποιος να ’χε προνοήσει σ’ αυτή την πολυκατοικία να βάλει ηλιακό....

Ένας απλός κουρέας

Κάθε φορά που πάω στον κουρέα, φοβάμαι. Ο κουρέας μου είναι καλό παιδί, στερεοτυπικά και ολοφάνερα. Από τους ευγενείς τύπους που η ζωή τίποτα δεν...

Παραμεθόριος

Γύρισα το ημερολόγιο στη μέρα που σε γνώρισα. Ήταν παραδόξως πάλλευκη η σελίδα. Κενή. Δεν είχα δουλειές, φαίνεται, κείνη τη μέρα. Σα χάνος γέρικος καμπούριαζα...

Ο Πανάγιος Τάφος

Το παρελθόν σου, τάφος ασύλητος. Μια-δυο κουβέντες όμοιες με τις παραβολές του Ιησού κι έπειτα σιωπή. Ένας μικρός, επώδυνος κι επαναλαμβανόμενος κάθε Τετάρτη και Παρασκευή θάνατος. Κι...

Τεσσεράμισι δευτερόλεπτα

Δεν πρέπει να είναι πάνω από τέσσερα ή πέντε δευτερόλεπτα. Κι όμως, φτάνουν. Τέσσερα ή πέντε –ας πούμε τεσσεράμισι για να γλιτώσουμε κάθε τι...