Πεζά

Άντε τώρα να μαραθείς

Δεν μπορώ να περπατήσω πια στο σαλόνι μου. Έχει ανθίσει ολάκερο, με τουλίπες κίτρινες που κοντεύουν να με πνίξουν. Βγαίνουν από το πάτωμα, απ’...

Τίνος είναι τι;

Κρύος ο φετινός χειμώνας. Αλλά κι εσύ καθόλου δεν τ’ αέριζες το σπίτι. Σκυλοβρωμούσε ο τόπος. Όλα τα δωμάτια βαριά τσιγαρίλα, κίτρινη και πηχτή,...

Στόρια και ζόρια

Ειλικρινά, δεν ξέρω ποιανού ιδέα ήταν να βάλουμε μεταλλικά, αλουμινένια στόρια αντί για κουρτίνες. Ανάθεμα την ώρα όμως! Ηλίθια εφεύρεση, ολοκληρωτικά δύσχρηστη. Για το...

Η κοσμοτέ κι εσύ

Η κοσμοτέ είναι μια εταιρεία. Ως τέτοια, δε μπορεί να έχει χιούμορ. Ενδιαφέρεται πρώτιστα για τη διατήρηση των υφιστάμενων πελατών, την πιθανή και ποθούμενη...

Λελογισμένος πάγος

Αλλόκοτο μου φαινόταν που ποτέ δε σ’ άρεσε το χιόνι. Ήσουν μάλιστα κατηγορηματική, ειλικρινής σ’ αυτή σου την απαρέσκεια. Δεν σου άρεσε, τελεία και...

Ι. Ανταπόκριση από το Μεξικό ― εκεί όπου ο θάνατος γιορτάζεται

Κάθομαι μόνος και διαβάζω δίπλα στο παράθυρο ενός καφέ, βρίσκομαι στο Σαν Κριστόμπαλ, στην πολιτεία Τσιάπας. Δίπλα μου δεν υπάρχει κανείς, μονάχα στον καναπέ,...

Οδηγίες Χρήσεις

Χαμογελάστε, χαμογελάστε πλατιά! Να λέτε: ακόμη μία μέρα —ευλογία μεγάλη—, τι χαρά, θε΄μου, τι χαρά, να κλαίω από χαρά, να πλαντάζω από χαρά, να...

Ας πρυτανεύσει η χαοτική

Αν η Αθήνα ήταν σπίτι, διαμέρισμα π.χ., η οδός Παπαδιαμαντοπούλου στα Ιλίσια θα ήταν σίγουρα διάδρομος. Διαγώνια και στριμωγμένη ανάμεσα στις ένδοξες και πλατιές...