Πεζά

Ηθελημένα γίναν όλα

Ήσυχο, κρύο μεσημέρι καθημερινής. Δεν ήταν ώρα αιχμής. Το βαγόνι σχεδόν άδειο. Στη μία του γωνία, σ’ ένα έρημο ροζ κουπέ –αν υποτεθεί ότι...

Έγκυρες προβλέψεις για το νέο έτος

Το 2024 τυγχάνει δίσεκτο. Συνεπώς, ως έτος τέτοιο δύστροπο αντενδείκνυται για σφιχτές στοχοθεσίες φιλόδοξες. Μη θέσετε κανένα στόχο. Να είστε νωχελικές και ράθυμες. Μην...

Σημείωση

«Ήθελα να σου γράψω απόψε, γιατί σου είπα ψέματα. Δεν ήξερα αν θα μου λείψεις. Δεν ήξερα αν θα με αναζητήσεις. Και μου έλειψες...

Τόσο όσο

Πολλά πράγματα στη ζωή τα έμαθα τόσο όσο, με την αρχή της χρησιμότητας ως απαράβατο κανόνα. Έμεινα μόνος στα δεκαοχτώ. Κάτι έπρεπε να τρώω. Έμαθα...

Το κραύγασμα ως νέα σιωπή

Δεν θα επεκταθώ πολύ στα εφηβικά χρόνια του Αντώνη, γιατί –παρά τι πιστεύει η πλειονότητά μας– υπολείπονται σε ουσία. Σημασία για μένα έχει...

Παρμενίων

Σήμερα ήθελα να καπνίσω στο μπαλκόνι και μου ’ρθε να ρίξω τον δεύτερο όροφο της διπλανής πολυκατοικίας για να βλέπω πιο καθαρά την Πειραιώς. Φανταζόμουν λίγη πυρίτιδα...

Καιρός για τ’ ανεκώλωμα

«Κούπαση μου ’ρχεται! Α-πα-πα-πα-πα!» ανέκραζε στις ζέστες η μητέρα, κουνώντας ρυθμικά τα χέρια της και φυσώντας –σαν άηχα να σφύριζε– το στέρνο της. Έβγαζε...

Παράγραφοι απ’ το βιβλίο που δε θα τελειώσω [3]

Βαθύ καλοκαίρι. Όλα θολά. Η πόλη το μεσημέρι, απ’ το μπαλκόνι του προαστίου, καπελωμένη θόλο κιτρινωπό. Μαντεύεται ζέστη, προμηνύονται θύελλες παρά την πρόσκαιρη νηνεμία....